Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/29306 K.2014/1357

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Sanık ile katılan şirket arasında yapılan hizmet sözleşmesi uyarınca, sanığın aracına 16840 kg JP-8 yükünü Irak’a götürmek üzere teslim aldığı, sanığın savunmasında, yükü aracına bizzat sanığın yüklediği, aracını kimseye teslim etmeden Habur gümrük sahasına kendi sevk ve idaresinde getirdiğini beyan ettiği, Habur Gümrük Müdürlüğünde yapılan tartım ile dolum yerinde tespit edilen tartımın kıyaslanması neticesınde araçta 1290 kg JP-8 eksikliğinin olduğu, sanığın eksik çıkan miktarı gizlemek için yakıt deposunun bir bölümünü suyla doldurduğunun tespit edildiği olayda, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında takdir edilen gün adli para cezasının karşılığı adli para cezasının hesaplanması ve tayin olunan gün para cezasının, taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,