KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/29851 E., 2016/2302 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'ın ... Limited Şirketinin ortağı ve yetkilisi olduğu, sanık ...'nun ise, şirkette satın alma müdürü olarak çalıştığı, sanıkların katılanın şirketinden malzeme satın alarak karşılığında 13.450 TL ve 12.500 TL bedelli iki adet sahte çeki vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;
1- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,
Sanığın kimliğini kaybettiği ve sahte kimlik ile işlemlerin yapıldığına dair beyanının doğrulanması karşısında beraatine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç sanığın suçu işlemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekillerinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,
Sanığın, ... Limited Şirketinin hisselerini satın alarak şirket yetkilisi olduğu, katılanın firması ile yapılan anlaşmanın ... şirketi adına yapıldığı ve dosyada mevcut sevk irsaliyelerine göre, katılanın şirketi tarafından sahte çekler alınarak satışı yapılan malzemelerin ... şirketinde teslim edildiği, bu şekilde menfaatin sanık tarafından temin edildiği anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde beraatine hükümler verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/29851, K. 2016/2302, 2 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama