KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/29897 E., 2014/19790 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Kasım 2014
- Tebliğname No
- 15 - 2012/176151
- Mahkemesi
- Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 29/03/2012
- Numarası
- 2011/529 (E) ve 2012/271 (K
- Suç
- Mala zarar verme
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Katılan İ.. A..'ın kendisine ait ... plakalı aracını, katılan T.. K..'ün kendisine ait ... plakalı aracını ve şikayetçi A.. Z..'nun ... plakalı aracını yolların dar olması nedeniyle kaldırım üzerine park ettikleri ancak araçlarına park halinde olduğu zamanlarda anahtarla çizilmek suretiyle zarar verildiği, kimin çizdiğini tespit etmek amacıyla katılan İ.. A..'ın gözlem yaptığı esnada, sanığın elindeki anahtarla T..
K..'e ait ... plakalı aracı çizdiğini gördüğü ve yanına gidip sorduğunda sanığın kendisine “siz de aracı kaldırıma park etmeseydiniz” dediği, bu suretle sanığın katılanlara ve şikayetçiye yönelik olarak mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda.
Fiili işlediği tarihte altmış beş yaşını ikmal etmiş olup daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş bulunan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/29897, K. 2014/19790, 26 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama