Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/30125 K.2013/18788

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1. maddesi delaleti ile 151/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı 4 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair, Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/08/2011 tarihli ve 2011/277 esas, 2011/503 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30/09/2013 gün ve 2013/14835/59734 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2013 gün ve 2013/343807 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ...'in kayden 05/03/1996, diğer suça sürüklenen çocuk ...'in ise 15/06/1995 doğumlu oldukları ve suç tarihi olan 04/04/2011 tarihi itibariyle 15-18 yaş grubu aralığında bulundukları, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan neticeten 4 ay 13 gün hapis cezasına ayrı ayrı hükmedilip 5237 sayılı Kanun'un 50/2. maddesi gereğince suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü dikkate alınarak hapis cezasına hükmedildiğinden bu cezanın artık adli para cezasına çevrilmeyeceğine ilişkin emredici hüküm doğrultusunda değerlendirme yapılmasına karşın,

aynı Kanun'un 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası,

birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklindeki emredici hüküm doğrultusunda suça sürüklenen çocuklar hakkında ayrı ayrı hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-b-c-d-e-f maddesinde yer alan diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğu gözetilmeksizin yazılı şekilde suça sürüklenen çocuklar aleyhine sonuç doğuracak surette karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ