KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/30160 E., 2014/19463 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın, katılan tarafından fıstık ekilen 363 ve 933 sayılı parsellere traktör ile girip geçmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın, söz konusu taşınmazın dedelerinden kendisine kaldığını belirtmesine rağmen, katılan, taşınmazın kendisine sanık tarafından gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile 2004 yılında satıldığını belirttiği, taraflar arasında devam eden hukuk davalarında ise, sanığın müdahalenin men'i talebinin kabul edildiği, yapılan icra takibi sonrasında, taşınmazın sanığa teslim edildiği,
yapılan keşif ve tespit tutanağına göre de, taşınmazın fiilen kim tarafından ekildiğinin tespit edilemediği ve söz konusu yerde ekilen mısırların zarar gördüğünün belirlenemediği, böylece taşınmazın mülkiyetinin kime ait olduğu, mısırların kim tarafından ekildiği, söz konusu taşınmazda kimin hakkı bulunduğuna dair hususlarda taraflar arasında hukuki bir ihtilaf bulunduğu, ayrıca, zarar verilen mısır olduğuna veya sanığın mısırlara zarar verdiğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/30160, K. 2014/19463, 24 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama