KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/30459 E., 2016/4637 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4 ve 53/1-2. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...'in, temyiz incelemesi dışındaki ... ile birlikte hayvan ticareti yapan katılanın yanına sahte plaka takılı kamyonet ile geldiği ve katılandan 150 tane kuzu ve 10 tane koyun satın almak istediğini belirttiği, kuzuları tanesi 285 TL'den, koyunları ise 250 TL'den olmak üzere pazarlık yapmak suretiyle satın aldığı, paranın 10.000 TL'sini verip kalan parayı Konya'da çardaklarının olduğu yerde vereceklerini bildirdiği, katılanı ... mahallesinde bir çardağa götürüp buranın kendisine ait olduğunu söyleyerek, parayı getireceğini beyan etikten sonra katılanı çardağın önünde bırakıp gittiği, katılanın uzunca bir süre beklemesine rağmen sanığın geri dönmediği ve katılandan aldığı hayvanları piyasada sattığı şeklindeki olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, sanığın kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi”nden yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasında yer alan.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/30459, K. 2016/4637, 10 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama