KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/30486 E., 2014/19593 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Katılanın, yanında arkadaşları tanıklar ...ve ... ile birlikte araç ile seyir halinde iken köy içinde temyiz dışı sanık ...'ın kullandığı araç ile aniden karşılaştığı, bu nedenle aralarında çıkan tartışma sonucunda sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte katılanın aracına vurarak zarar verdikleri olayda, eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık hakkında düzenlenen 11/04/2010 tarihli iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinin uygulanması talebiyle dava açıldığının anlaşılması karşısında tebliğnamede bozma isteyen 1. nolu görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tekerrüre esas alınan mahkeme ilamı kesin nitelikte para cezası olması nedeniyle , sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/30486, K. 2014/19593, 25 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama