Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/30553 K.2016/4625

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendisini ..... olarak tanıtarak, .... muhtarını arayarak ....... Müdürlüğünden aradığını, köylerinden 4 kişiyi ........ Müdürlüğünde ve diğer devlet kurumlarında sözleşmeli olarak veya işçi olarak işe alacaklarını, her bir şahsın 700 TL'yi ......... şubesindeki hesabına 700 TL havale etmelerini söylediği, bunu öğrenen müştekinin iş bulmak umuduyla sanık Ö.. D.. adına ........belirtilen hesaba 490 TL ve 175 TL olmak üzere toplam 665 TL'yi Ö.. D..'nin hesabına havale ettiği, havale edilen paranın tamamının sanık Ö.. D.. tarafından aynı gün şubeden çekildiği, sonrasında müştekinin yaptığı araştırma sonucunda dolandırıldığını anladığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

a-Sanığın, müştekiyi işe aldıracağı vaadiyle yanıltıp menfaat temin ettiğinin kabul edilmesi karşısında bankanın ödeme vasıtası olarak kullanıldığı gözetilmeden TCK'nın 157/1. maddesi yerine aynı Yasanın 158/1/f madde ve fıkrasından hüküm kurulması,

b-Sanık hakkında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle ceza tayini,