Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/30823 K.2014/1242

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın, 07/12/2012 tarihli asıl karara karşı 15/02/2013 tarihli dilekçe ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu, bu nedenle mahkemenin talebin reddine dair ek kararının hukuki değerden yoksun bulunduğu ve kaldırılması gerektiği düşüncesiyle yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, ifadesi alınırken mahkemeye bildirdiği adresine (eski hale getirme ve temyiz dilekçesinde de aynı adresi bildirmiş) Tebligat Kanunu 21. maddesi hükmüne göre tebliğ edildiği, yasal süresi içerisinde herhangi bir temyiz başvurusu olmaması üzerine kararın kesinleştirildiği, bu aşamada sanığın dilekçe vererek tebligatı babasının aldığını, kendisinin o tarihte hastanede yatmakta olduğunu beyan ettiği ve ilgili belgeleri dilekçesine eklediği, belgelerin incelenmesinde sanığın 25/01/2013 tarihine kadar hastanede yatmakta olduğu,

bu tarihte taburcu edildiği dolayısıyla gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte hastanede yatmakta olduğu anlaşılmış ise de. 5271 sayılı CMK'nın 41/1, 1412 sayılı CMUK'nın 42/1. maddeleri uyarınca eski hale getirme dilekçesinin engelin kalkmasından itibaren bir hafta içinde verilmesi gerektiği, somut olayda sanığın 25/01/2013 tarihinde taburcu olmasına rağmen eski hale getirme ve temyiz dilekçesini 15/02/2013 tarihinde verdiği anlaşıldığından,