Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/31667 K.2016/6072

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde şikayetçinin iş yerine geldiği ve kıyafet beğendiği, ücretinin 20 TL olduğunu öğrenmesi üzerine sanığın öncelikle şikayetçiye kredi kartı ile ödeme yapmak istediği, şikayetçinin kredi kartı ödemesi kabul edemediğini söylemesi üzerine sanığın şikayetçiye eşinde 100 TL olduğunu, evinin hemen arka sokakta olduğunu, tekrar gelmek istemediğini söylediği ve 100 TL'nin üzeri olan 80 TL'yi şikayetçiden istediği, sanığın parayı alıp şikayetçinin kızı ile birlikte bir siteye geldiği ve almış olduğu kıyafetleri verip sen aşağıda bekle ben parayı getireceğim dedikten sonra ayrılarak bir daha dönmediğinin iddia edildiği olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler verilmesi,