Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/32069 K.2016/3320

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan şirkette satış elemanı olarak çalıştığı dönemde müşterilerden tahsil ettiği paraları katılan şirkete vermeyip uhdesinde tuttuğu iddia edilen olayda; sanığın 500 TL şirkete borçlu olduğunu ancak şirketten daha fazla maaş ve prim alacağı olduğunu savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması bakımından, katılan şirketin sanığa borcu olup olmadığının, sanığın uhdesinde şirkete ait para kalıp kalmadığının ve hapis hakkını kullanmayı gerektirir bir alacak bulunup bulunmadığının belirlenmesi için dosyanın bilirkişiye tevdii ile elde edilecek sonuca göre, sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule görede;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,