Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/32151 K.2015/1320

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın yolculuk esnasında tanışıp arkadaş oldukları mağdur ... ile iki üç gün sonra...’e gittiğinde buluştukları, mağdurun sanığı öğrenci evine götürüp misafir ettiği, sanığın mağdura patronunun...’da çinicilik işi yaptığını, ...’de çinicilik dükkanı açacağını söylediği, sanık ile mağdur birlikte ... otogarına 14.12.2006 günü saat 17.00 sıralarında geldiklerinde sanığın mağdurun cep telefonunu hattı ile birlikte kullanmak için aldığı,

daha sonra telefonla görüşeceği kişinin arabayla kendilerini almaya geleceğini söyleyip, benzin almak içinde 35 TL para alıp ortadan kaybolduğu şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımlanan dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,