Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/32155 K.2015/2651

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nın 116/2 maddesi kapsamında kabul edildiği halde, kanun maddesi olarak 116/2. yazılması gerekirken 116/1. yazılması, uygulamanın doğru olması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın 18.03.2009 tarihinde geceden sayılan vakitte şikayetçinin işletmeciliğini yaptığı okul kantinine okula ait pencere camının menteşesini kırarak girdikten sonra bir miktar yiyecek maddesi, 75 TL kadar bozuk para ve yazar kasayı çaldığı, 08.04.2009 tarihinde ise aynı yere bu sefer pencere camını taşla kırarak girip bir miktar yiyecek maddesi, 30-40 TL kadar bozuk para ve yazar kasayı çaldığı, bu eylemleriyle zincirleme olarak geceleyin hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması,

şikayetçi ve tanıklar beyanı, olay yeri inceleme raporu, görgü ve tespit tutanağı, fotoğraf teşhis tutanağı, parmak izi inceleme tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.