Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/32306 K.2015/16290

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya ... ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek,failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle,konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak,konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Sanığın, kiracısı olan katılanlarla evden çıkmamaları nedeniyle tartışarak, ikamet ettikleri eve girdikten sonra, katılanın uyarılarına rağmen evden çıkmayıp, evde bulunan kanepeleri dışarı attığının iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları, olay ve görgü tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre eylemin konut dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.