Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/3251 K.2013/9473

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Müşteki sanık Çoşkun İnevi'nin katılan sanık ... ve müşteki sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde sanıklardan şikayetçi olmasına rağmen davaya katılmak istemediğini açıkça ifade eden ve 5271 sayılı CMK'nın 238.maddesi uyarınca, katılan sıfatını almayan şikayetçinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık Çoşkun İnevi hakkında hakaret suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükümlerin 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından, sanık ...'nin bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında ... ve çalışma hürriyetinin ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın ... otogar civarında ve E-90 karayolu üzerinde yolcu simsarlığı yaparak geçimlerini sağladıkları, olay tarahinden müşteki sanık ...'ın şoförlüğünü yaptığı, müdahil sanık ... ...'un muavini olduğu...

Turizme ait yolcu otobüsünün ... merkez yazıhanesinden tanık...ın yer ayırttırdığı ve bilet aldığı ve otobüse ... otogarından bineceğini belirttiği, şoför ve muavinin bu yolcuyu almak için E-90 karayolu terminal kavşağında durdukları, burada yolcuyu alacakları sırada müşteki sanık ...'nin müdahil sanık ... ... ile tartışmaya başladığı ve önce otobüs şoförü...ye, sonra muavin ...'a sinkaflı sözlerle hakaret ettiği sonrasında sanık ...'un müşteki sanıklar Naci ve ...'a vurmaya başladığı,

bunun üzerine diğer sanıklar olan sanık ...'un arkadaşları ..., ... ve ...'nın da otobüs muavini ve şoförüne vurdukları otobüsteki bir kısmı tanık olarak dinlenen yolcuların çabası ile otobüs şoförü ve muavininin otobüs içerisine alındığı, bunun üzerine de sanıklar ...,...,...ve...'un "buradan sağ çıkmayacaksınız" diyerek tehdit edip, ellerine geçirdikleri taşları otobüse atarak camların kırılmasına ve otobüsün zarar görmesine neden oldukları, böylece sanıkların üzerine yüklenen suçları işlediklerinin anlaşılması karşısında mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.