KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/32532 E., 2015/10134 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın, alkol raporu alınması için hastaneye getirildiğinde, acil girişinde ve servis girişinde bulunan camlara vurmak suretiyle kırdığı, böylece kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve tanık beyanları, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak,
5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesine göre, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilmesine” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, “üç ay süre ile hafta içi beş gün mesai saatleri içinde ... Devlet Hastanesi'nde temizlik işlerinde çalıştırılması tedbirine çevrilmesine" denilmek suretiyle infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/32532, K. 2015/10134, 9 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama