Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/32785 K.2016/4688

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, işe yerleştirme vaadinde bulunarak katılanlardan ayrı ayrı 50 TL almak suretiyle dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1- Katılanların ifadelerinde, sanıkla arkadaşları olan tanık ... vasıtasıyla tanışarak, işe girmek için gerekli evraklar ve kişi başı 50 TL para verdiklerini beyan ettikleri, tanık ... ise ifadesinde, katılanların belgeleri hazırlayarak sanığa verdiklerini, hatta yanlarında para olmadığı için, sanığa gereken parayı katılanların yanında kendisinin verdiğini beyan ettiği anlaşılmakla, aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmiş olması nedeniyle sanık hakkında bir kez ceza verilip 5237 sayılı TCK.nun 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri gereğince cezasının artırılması gerekirken yazılı şekilde iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanığın ifadesinde, zararı gidermek istediğini ancak katılanların kabul etmediklerini beyan etmesi karşısında, bir ödeme noktası belirlenerek sanığın zararı gidermesinin temin edilmesi ve zararın giderilmesi halinde, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kabule göre de;

a) Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle bu yönde de değerlendirme yapılmaması,