Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/331 K.2014/14440

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. maddesi uyarınca sanığa, Tebligat Tüzüğü'nün 55 maddesinin yollaması ile aynı tüzüğün 28/1. maddesindeki şekil şartları yerine getirilmeden 04.02.2010 tarihinde tebliği nedeni ile geçerli karar tebliğinin söz konusu olmadığı anlaşıldığından, 26.07.2010 tarihli temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Somut olayda; müştekinin yanında çobanlık yapan sanığın, müştekinin bulunmadığı bir zamanda kendisine hizmet ilişkisi nedeniyle tevdi edilen hayvanları başkasına sattığı anlaşılmakla, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.