Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/33293 K.2014/16389

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Somut olayda; sanığın, aynı hastanede tedavi gördüğü ve önceden tanımadığı şikayetçiden, bir yakını ile görüşüp iade edeceğini söyleyerek aldığı cep telefonu ile konuşur gibi yaparak, hastanenin salon kısmına doğru gidip ortadan kaybolması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.