Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/3524 K.2014/19560

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, hastanede karşılaştığı şikâyetçiye kendisini ... olarak tanıtarak, gümrükte çalıştığını müsadere edilen telefonlardan isterse kendisine ucuz telefon temin edebileceğini söylediği, daha sonraki günlerde şikâyetçiyle Zeynep Kamil mıntıkasında buluşarak birlikte Haydarpaşa Gümrük Müdürlüğü’ne gittikleri, orada telefon satın almak üzere şikâyetçiden 400,00 TL aldıktan sonra ortalıktan kaybolduğu anlaşıldığından, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında gösterilen gerekçelerin TCK’nın 61. maddesine uygun olarak karar yerinde denetime elverişli bir şekilde gösterildiği ve belirlenen ceza miktarının orantılılık ilkesini aşmayacak şekilde hâkimin takdir hakkı kapsamında kaldığı anlaşıldığından, bu yönde bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.