KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/3539 E., 2014/19820 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın, olay tarihinde... plaka sayılı aracın sahibi ve şöförü olduğu, katılan firmaya ait ihracat gümrük işlemleri tamamlanan 23.300 kg sentetik motor yağlarını, Irak ülkesi Zaho kentine götürmek için Derince Gümrük Müdürlüğünden teslim aldığı halde teslim etmeyip mal edinmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;
1-Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2-Müsadere hükmü yönünden yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suça konu yağların naklinde kullanılan TIR hakkında el koyma kararı bulunmadığı ve iddianamede müsadere talep edilmediği halde 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi gereğince ek savunma hakkı da verilmeden TIR'ın müsaderesine karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/3539, K. 2014/19820, 26 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama