Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/3703 K.2014/19725

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Şikayetçilere ait firmada işletme müdürü olan sanığın ekonomik sıkıntıya düşmüş olması nedeniyle firmaya ait olan ve kendi sorumluluğunda bulunan depoya giderek, içinde kot pantolon bulunan 250 adet koliyi dışarıdan temin ettiği iki nakliye aracına hamallar vasıtasıyla yükleterek Bağcılar ilçesine gönderttiği, bu arada cep telefonunun şarjının bitmesi nedeniyle nakliyecilerle irtibatının kesilmesi üzerine, nakliyecilerin malları aynı firmanın Bağcılardaki işyerine götürmesiyle, olayın şikayetçiler tarafından anlaşıldığı, sanığın bu eylemiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmaya teşebbüs suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

sanık savunması, şikayetçiler ve tanıklar beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,