KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/3788 E., 2014/20215 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2011/83629
- Mahkemesi
- Didim(Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 20/09/2010
- Numarası
- 2010/235 (E) ve 2010/510 (K
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.
Katılanın, haricen T.Ç.. isimli kişiden almış olduğu aracını, kendisine ait işyerinde çalışan sanığa iş için kullanması amacıyla verdiği, sanığın da katılandan habersiz olarak bu aracı T. Ç..'in babası olan R.. Ç..'ten noterden satışını alarak üzerine tescil ettirdiği iddia olunan olayda, T. Ç..'in aracı katılana sattığına ilişkin sözleşme sureti, katılanın T. Ç..'e araç bedeli olarak 4000 TL ödediğine ilişkin makbuz sureti, aracın kasgo sigortasının katılan tarafından yapıldığına ilişkin kasgo poliçe suretleri, tanık R. Ç.., M. S.. ile E.. T..'un aşamalarındaki beyanları bir bütün olarak nazara alındığında, aracın gerçek sahibinin katılan olduğu ancak sanığın katılanın haberi ve rızası
olmaksızın aracı kendi üzerine alarak mal edinmek suretiye hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğu gözetilerek sanık hakkında mahkumiyet kararı yerine uyuşmazlığın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/3788, K. 2014/20215, 2 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama