KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/3819 E., 2014/14623 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanıkların, sağır ve dilsiz olan katılana ait işyerinde daha önce işçi olarak çalıştıktan sonra gayri resmi olarak ortaklık yapmaya başladıkları, katılan ve sanıkların, işyeri için kullanılacak olan torna, matkap gibi malzemelere ihtiyaç duydukları, bunun için tanık ...'dan bu malzemeleri satın aldıkları, daha sonra taraflar arasında ortaklığın bozulduğu, sanıkların, tanık ...'nın yanına giderek, söz konusu malzemelerin kendilerine satılmış gibi mal satım belgesi düzenlemesini istedikleri, tanık ...'nın da bu belgeyi düzenleyerek sanıklara verdiği,
sanıkların da, bu belgeye istinaden katılana karşı, malın kendilerine ait olduğunu ve kendilerine teslim edilmesini iddia ettikleri, böylece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıklarla katılan arasında ortaklık ilişkisi olduğu, sanıkların beyanlarına göre, işyeri kirasının katılan tarafından verildiği, malzemelerin kendileri tarafından alındığı, ortaklıktan ayrılınca da kendi malzemelerini istediklerini belirttikleri, buna göre, söz konusu malzemelerin istenmesinin herhangi bir suç teşkil etmediği,
ayrıca malzemelerin kime ait olduğu hususunun, taraflar arasında hukuki ihtilaf mahiyetinde bir konu olduğu dikkate alınarak, suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/3819, K. 2014/14623, 15 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama