KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/3944 E., 2014/14595 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Katılanın, ASM isimli tekstil işi ile uğraşan firmanın yetkilisi olduğu, bu firmada, sanık ...’nin planlama müdürü, sanık ...’nin müşteri temsilcisi ve sanık ...’nın da kumaş alımından sorumlu olarak çalıştığı, sanık ...’nin bu firmada çalışırken ... Tekstil isimli bir firma kurduğu, sonrasında sanıklar ... ve .. de bu firmada çalışmaya başladığı, sanık ...’ün de bu firmada muhasebe işlerinden sorumlu olarak çalıştığı, ...
Tekstil ve ... ... isimli firmalar tarafından ASM şirketine verilen siparişlerin, sanıklar tarafından fason işi yapan firmalara diktirildikten sonra, ASM Tekstil tarafından satışının ... ... şirketine yapılmış gibi gösterildiği, bununla alakalı sahte faturalar, sevk irsaliyeleri ve faturalar düzenledikleri, daha sonradan söz konusu siparişlerin .. Tekstil ve .. .. isimli firmalara ...
Tekstil tarafından satılarak paralarının tahsil edildiği, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği anlaşılmakla, haklarından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/3944, K. 2014/14595, 15 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama