Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/427 K.2014/14361

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ile şikayetçinin, sanığın ticari taksiyi şoför olarak çalıştırıp yevmiyesini alarak, kalan hasılatı şikayetçiye vermesi konusunda 2008 yılı başında anlaştıkları, şikayetçinin taksiyi sanığa bu amaçla teslim ettiği, sanığın anlaşma çerçevesinde 3 ay kadar taksiyi çalıştırdığı, fakat bir süre sonra sanığın şikayetçiye taksinin hasılatını vermediği, bunun üzerine şikayetçinin sanığa telefon ederek taksiyi istediği,

sanığın taksiyi şikayetçiye teslim etmeyip otoparka bıraktığı, şikayetçinin tesadüfen taksiyi otoparkta görüp taksinin yanına gittiği, aracın müzik sistemi, hoparlör, anfi ve wooferın olmadığını, yeni lastiklerin eski çıkmalar ile değiştirildiğini, aracın anahtarının da aracın açık olan bagajında olduğunu gördüğü, sanığın, aracın direksiyonunun üzerine bıraktığı notta, araçta olmayan malzemelerin aracı verdiği bir başkası tarafından çalındığını belirttiği, sanığın bu eylemiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanık A.. D..'a aracın Z.. T.. tarafından teslim edildiği, kullanmadan kaynaklanan hasılatın ödenmemesi üzerine, aracın kendisine iadesini istemesine rağmen, sanık tarafından aracın iade edilmediği, aracın park yerinde katılan tarafından bulunduğu ve araca ait bir kısım eşyalarında araçta bulunmadığı, tüm dosya kapsamıyla suç sûbuta erdiği halde, sanığın mahkumiyeti gerekirken yazılı şekilde oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile beraat kararı verilmesi,