Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/4332 K.2013/17346

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, daha önceden tanıdığı mağdura, acil paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek 20 dakika sonra getirmek üzere borç aldığı 40 TL'yi geri ödemediği iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda;

06/12/2006 tarih ve 5560 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesine göre, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemeyeceğinin belirtilmesi ve güveni kötüye kullanma suçunun da 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesine göre etkin pişmanlık öngörülen suçlar kapsamında olması nedeniyle, suç ve hüküm tarihi itibariyle sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığından, yargılamaya devamla davanın esası değerlendirilerek sanığın beraatı veya mahkumiyetine hükmedilmesi gerekirken, uzlaşma nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,