Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/4529 K.2014/20948

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın tehdit suçundan verilen beraat kararına karşı herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı dikkate alınarak, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararıyla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Petrol istasyonu sahibi olan mağdurun, başka bir şirkette 5.000 TL alacağı olması nedeniyle işyerinde işçi olarak çalışan sanığı parayı tahsil etmesi amacıyla gönderdiği ancak sanığın parayı tahsil etmesine rağmen mağdura teslim etmediği ve üzerinde bulunan akaryakıt satışından elde edilen 440 TL'yi de beraberinde götürdüğünün iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve mağdur beyanları ile tüm dosya kapsamına göre eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak;

5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine göre; kararda, para cezasının on eşit taksitle ödenmesine karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,