KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2013/461 E., 2013/7454 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala Zarar Verme, Konut Dokunulmazlığını İhlal, Yarama
- Hüküm
- Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;
5271 Sayılı CMK'un 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 Sayılı CMK'un 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
2-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanıkların husumetli oldukları katılanların camlarını kırmak suretiyle zarar verdikleri olayda, mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/461, K. 2013/7454, 22 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama