Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/4721 K.2014/16768

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Ankara barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, katılanın oğlu tarafından temyiz incelemesinden de geçerek aleyhe sonuçlanan idari işlemin iptali davası sonrasında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne başvurmak için katılandan masraf ve vekâlet ücreti olarak 1.500,00 TL almak suretiyle 12.03.2008 tarihinde vekilliğini üstlenmesine rağmen ilgili davayı açmadığı gibi, 1.500,00 TL geri isteyen katılana bu parayı danışmanlık hizmeti olduğundan bahisle iade etmediğinin iddia edildiği olayda; sanık ile katılanın oğlu arasında yapılmış bir vekalet sözleşmesinin bulunmaması,

sanığın aldığı paranın danışmanlık ücreti olduğunu savunmasına karşılık katılanın vekâlet ücretine yönelik olduğunu belirtmesi, bir avukata vekâlet çıkartılabilmesi için avukatın hazır bulunması ve bilgisi olması gerekmediğinden katılanın oğlu tarafından tek taraflı olarak vekâletname çıkartılması aralarında dava takip sözleşmesi olduğuna dair delil teşkil etmeyeceği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanılarak verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.