Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/4833 K.2013/7967

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda, sanığın katılana ait araca taş atarak sol dikiz aynasını kırıp kaportasına zarar verdiği, ayrıca katılanı basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı şeklindeki eylemlerinin mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suçta kullanıldığı kabul edilen taşın silah sayılmasına elverişli özellikler taşıyıp taşımadığı dolayısı ile 5237 Sayılı TCK.nun 6.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendinde açıklanan saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış veya saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli eşya olup olmadığı hususları irdelenip kesin olarak belirlenmeden sanığın eyleminin basit yaralama olarak değerlendirilip TCK’nun 86/3-e.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-Mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerle ilgili olarak; sanık ile katılan arasında önceye dayalı anlaşmazlık bulunması ve olay günü de katılanın, sanığın evinin önünden geçerken sanığa “seni götüreceğim” şeklinde söz söylediği şeklinde savunma ve bu savunmayı doğrulayan tanık Serhan Kocabaş beyanı karşısında, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kasten yaralama suçundan kurulan hükümle ilgili olarak. 5271 sayılı CMK'nun 231/6-c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarar olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığı, sanığın sabıkasız olduğunun anlaşılması,

yaralama suçunda dosyaya yansıyan, katılan tarafından ileri sürülmüş ve belgelendirilmiş giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar bulunup bulunmadığının katılan ve sanıktan sorulup bir saptama yapılmadan ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden CMK.nın 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,