Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/4913 K.2013/6810

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 155/1 ve 52.maddeleri uyarınca iki kez 3.600 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/11/2010 tarihli ve 2009/1789 esas, 2010/1079 sayılı kararına karşı sanık tarafından yapılan 24/06/2012 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 27/06/2012 tarihli ve 2009/1789 esas, 2010/1079 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28.01.2013 gün ve 2012/1628/7010 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2013 gün ve 2013/37063 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanığın gıyabında verilen 08/11/2010 tarihli kararın sanığa, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35.maddesi gereğince tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de, anılan maddenin uygulanabilmesi için gerekli olan ön koşulun, kendisine veya adresine Kanun'un gösterdiği usullere göre, daha önce yapılmış bir tebliğ işleminin bulunması veya tebliğ yapılmamış ise söz konusu Kanun'un 35.maddesinin son fıkrasında gösterilen istisnaî durumlardan birinin oluşmasının gerekli olması karşısında;

gerekçeli kararın tebliği için sanığın bilinen son adresine veya mernis adresine çıkartılmış tebligat bulunmaması sebebiyle Tebligat Kanunu'na göre yapılmış bir tebligatın bulunmadığı cihetle, temyiz talebinin reddine kararı verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ