Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/5036 K.2014/20985

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Somut olayda; sanığa ait ... plaka sayılı kamyona, 02.05.2008 tarihinde, dosyada mevcut olan 108600 nolu sevk irsaliyesinde belirtilen deterjan ve gıdanın ... mağazasına götürülmek üzere 03.05.2008 tarihinde ...’de yüklendiği, sanığın aynı gün saat 11.30 da ..., saat 11.41 de ..., 04.05.2008 tarihinde saat 00.23 de ..., saat 03.20 de ... istikametinde seyrettikten sonra saat 12.49 da ... ya geldiği,

sanığın ...’den çıkıp ...’ya gelene kadar yukarıda belirtilen istikamette fakat tam olarak bilinmeyen bir yerde kamyonda yüklü olarak bulunan ve hizmet nedeni ile kendisine teslim edilen malı boşalttığı, ...’ya kamyon boş olarak geldikten sonra kamyonun ve üzerindeki malın çalındığından bahisle şikayetçi olduğu, kamyonun boş olarak bulunduğu anlaşılmakla, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine; ancak; TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yer alan.