KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/5160 E., 2014/17670 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık, hakkı olmayan yere tecavüz
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.
Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sağduyulu vatandaş ismiyle ... adresine gönderilen elektronik posta ihbarında, ... dolmuş son durağında pazar yerinde gece pazarında dolmuş durağını çalıştıranlar tarafından haraç alındığının bildirildiği, yapılan araştırmada dolmuş durağını çalıştıran sanıklar tarafından ...
Belediyesine ait pazar yerinin kendileri tarafından belediyeden kiralandığı, bu yerin kendilerine ait olduğu söylenerek pazara gelip tezgah açmak isteyen müştekilerden tezgah başına kira parası adı altında 30 TL, elektrik gideri adı altında da 15 TL aldıkları, para vermeyenlere tezgah kurdurmadıkları, bu şekilde gerçekleşen eylemlerinin dolandırıcılık ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarını oluşturduğu iddia edilen olayda; sanıkların suçu işlemediklerine dair savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeter nitelikte, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/5160, K. 2014/17670, 30 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama