Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/5341 K.2014/21223

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...’ın kiralık ev arayan katılanlarla tanıştığı, 6500 sok no:13’te bulunan daireyi kiraya verebileceğini söyleyerek katılanları inandırdığı, evde tamirat olduğunu ev sahibinin ...’da olduğunu söyleyip güven verdiği, ardından katılanlardan 65 TL kaparo aldığı, daha sonra katılanlar ile yeniden buluşan sanığın yanında getirdiği diğer temyiz talebinde bulunmayan diğer sanık ...’i ev sahibinin yeğeni ve onun adına hareket edecek kişi olarak tanıttığı, sanıkların katılanlarla kira sözleşmesi yaptıkları, katılanlardan yarı kira parası olarak 175 TL aldıkları anahtarı daha sonra vereceklerini söyledikleri, yapılan araştırmada sözleşmede belirtilen adresin boş bir arsa olduğunun anlaşıldığı olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,