Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/5393 K.2013/10954

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, Seferihisar Belediyesi'ne ait halı sahanın soyunma odasının camını yumrukla vurmak suretiyle kırdığı iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; katılan vekilinin 22.02.2011 havale tarihli temyiz dilekçesinde, kısa kararın verilmesinden sonra yapılan araştırma neticesinde, zarar verilen tesisin üzerinde bulunduğu arsanın Belediye'nin mülkiyetinde olduğunu, ancak tesisin ve soyunma odasının üçüncü bir şahsa ait olduğunu belirtmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, bahse konu tesisin kime ait olduğunun kesin olarak tespit edilmesinden sonra,

tesis sahibinin ... dışında üçüncü bir şahıs olduğunun belirlenmesi halinde, sanığın eyleminin TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı mala zarar verme suçunu oluşturacağı ve aynı kanunun 73. maddesi gereğince altı aylık şikayet süresi süresi içinde yapılmış bir şikayet bulunmadığı gözetilerek, kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği halde, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hükümden önce 01.03.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK‘nın 50. maddesinin 6. fıkrasında yer alan “ yaptırımın” ibaresi “ tedbirin” olarak değiştirilerek, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4 ve 9. fıkraları yeniden düzenlenmiş ve 10. fıkrası yürürlükten kaldırılmış olup, adli para cezalarının tamamının bu değişiklikten sonra 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceği ve hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 50/6. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,