Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/5523 K.2014/21254

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; şikayetçinin, Öncü Vatan Terör Mağdurlarına Hizmet Derneğinin Bursa bayisi olduğu, sanık ...'ün de şikayetçinin yanında çalıştığı, şikayetçinin sanığa piyasa değeri 850,00 TL olan derneğe gelir amaçlı olarak bastırılan ürünleri satış için verdiği, sanığın bu ürünleri dernek adına sattığı halde elde etmiş olduğu geliri şikayetçiye teslim etmediği, bu şekilde üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2-Sanık hakkında adli para cezasının taksitlendirilmesinde uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 52/4. maddesi yerine 53/4. maddesi olarak gösterilmesi,