Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/5551 K.2014/18026

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan ile sanığın arkadaş oldukları, katılanın römorkunu geçici olarak kullanıp iade etmesi için sanığa verdiği, ancak sanığın bu devir olgusunu inkar ederek römorku üçüncü bir şahsa sattığı ve müştekiye iade etmediği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın alınan savunmasında, katılandan suça konu römorku aldığını kabul ettiği ve katılanın bu römorku, kendisine olan borcuna karşılık olarak verdiğini beyan ettiği, katılanın da sanığa römorku verdiğini kabul ettiği ancak borcuna karşılık değil, kısa süre kullanıp geri iade etmesi şartıyla verdiğini beyan etmesi karşısında,

römorkun sanığa teslim edildiği sabit olduğu, sanığın da römorkun kendisine borca karşılık verildiğine dair herhangi bir delil sunamadığı kendisini doğrulayan tanık anlatımlarının olmadığı anlaşılmakla; sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,