KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/5654 E., 2014/21328 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2014
- Tebliğname No
- 15 - 2011/306064
- Mahkemesi
- Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 28/12/2010
- Numarası
- 2009/860 (E) ve 2010/1067 (K
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanık T.. A..'nun Pirsu isimli iş yerinin yetkili müdürü olduğu, katılanın İzmir ilinde faaliyet gösteren Z.Y.Madencilik Ltd.
Şti.’nin yetkilisi olduğu, her iki şirket arasında Pirsu isimli suyun dağıtımı konusunda sözleşme bulunduğu, bu sözleşmeye göre su dağıtımında kullanılan damacanaların katılanın müdürü olduğu şirkete ait olduğu, taraflar arasında daha önceki su bedellerinin ödenmemesi nedeniyle ihtilaf olduğu, olay günü katılanın şoförü aracılığıyla 858 adet damacana şişesini sanığın müdürü olduğu firmaya dolum için gönderdiği, ancak burada dolum yapılmadığı gibi söz konusu damacanalara da sanığın talimatıyla el konulduğu,
sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın, yetkilisi olduğu su dolum tesisi işleten şirket ile katılan arasında su bayiliği sözleşmesi bulunduğu ve katılana ait 858 adet su damacanasının önceye dayalı borçların ödenmediğinden bahisle sanık tarafından verilen talimatla borç ödeninceye kadar alıkonulduğunun anlaşılması karşısında, taraflar arasındaki husumetin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/5654, K. 2014/21328, 16 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama