Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/5901 K.2014/21288

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın ... Bilgisayar isimli iş yerini çalıştırdığı ve bilgisayar tamir, satışı, servis işi ile uğraştığı, katılanın da bilgisayarını zaman zaman götürerek tamir ettirdiği, olay günü katılanın HP marka 6320 tipinde laptopunu tamir masrafı olan 420 TL yi de peşinen vererek sanığa bıraktığı, sanığın laptobu tamir edip teslim etmediği gibi iş yerini kapattığı, bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği, sanık ikrarı, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahekemnin sübutu kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın meydana gelen zararı gidermemiş olması ve her ne kadar katılan şikayetinden hüküm sonrasında vazgeçmişse de sanığın sübuta eren eyleminin şikayete tabi olmaması ve yargılama sırasında vekille tayin edilmeiş olması karşısında tebliğnamede 231. maddenin tartışılmaması ve vekalet ücretine hükmedilmesine dair bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2-Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca anılan yasanın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. Maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.