Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/6107 K.2013/11784

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Arkadaşları ile birlikte yolda karşıdan karşıya geçen suça sürüklenen çocuk ...'un, belediye otobüsünün arkadaşının koluna çarpmasına sinirlenip otobüs şoförü şikayetçi ... ile tartışıp olayın kızgınlığı ile yerden aldığı taşı otobüse atıp belediyeye ait otobüsün kapısının camını kırması şeklinde gelişen olayda, mahkemenin "kamu malına zarar verme" suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun, yayalara yeşil ışık yanarken geçen otobüsün arkadaşına çarpması ve otobüs şoförünün kendilerine küfür etmesinin kızgınlığı ile hareket edip, haksız tahrik altında otobüse zarar verdiği kabulü ile cezasından indirim yapılmış ise de, haksız hareket otobüs şoförü olan şikayetçi ... tarafından gerçekleştirilmiş olup, kamu malı niteliği taşıyan otobüse yönelik eylem nedeniyle suçun vasfı itibarı ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2)5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35.maddesi ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7.maddesi uyarınca, fiili işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmemesi halinde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,