Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/6258 K.2014/22081

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, şikayetçinin ikamet ettiği apartmanda görevli olduğu, şikayetçinin apartman yöneticisine teslim edilmek üzere sanığa 2006 yılına ait Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs aylarına ait aidatları verdiği, sanığın aidat bedellerini apartman yöneticisine teslim etmeyerek kendisine menfaat sağladığı, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Apartman görevlisi olan sanığın, aidat toplama yetkisi bulunmaması karşısında, 5237 sayılı TCK 155/1 maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, aynı Kanun'un 155/2 maddesi uygulanmak suretiyle, sanığa fazla ceza tayini,

2-Kabule göre de; aidatların alındığına dair belgede toplam 1.273 TL'nin teslim edildiğinin belirtilmesi karşısında; şikayetçinin ifadesi alınarak, dört aya ait aidat bedelini tek seferde mi yoksa her ay ayrı ayrı mı sanığa teslim ettiği sorularak, sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

4-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarih ve 2010/4-71 Esas, 2010/76 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi; 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesiyle, bir infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi

zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesinin, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği ve denetim süresinin mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olamayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinden hareketle, somut olayda anılan emredici düzenlemeye aykırı olacak şekilde, mahkemece sonuç olarak 1 yıl 3 ay hapis cezası verilen sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,