Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/6298 K.2014/21781

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın kendisine ait iki tarafı kırık olan ve üzerinde taş bulunan altın bir yüzüğü tamir ettirmesi için sanığın eşi olan tanık...’e verdiği, ancak ortaklık ilişkisi bitince ve araları bozulunca, yüzüğü iade etmediğinin iade edildiği olayda; sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında katılanla olan ortaklıklarının bozulması üzerine katılana yönelik dört ayrı dava açtıklarını, yüzüğü de avukatlarına verdiklerini, onun da duruşma esnasında şikâyetçiye yüzüğü vereceğini söylediğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi,

öncesinde yüzüğün bizzat katılan tarafından istenildiğine dair bir delilin bulunmaması ve yüzüğün yargılama sırasında katılana teslim edilmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.