Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/6476 K.2014/22124

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, eşinden ayrılması nedeniyle eşyalarını babasının evine taşımak istediği, bu konuda kardeşi tanık Bircan’ın tanıdığı olan sanık ...’ten yardım istediği, sanık ...’in, katılana, suça konu eşyaları, hakkında mahkumiyet kararı verilen temyiz dışı diğer sanık ...’ün evine bırakabileceklerini söylediği, katılanın, eşyaların tamamının babasının evine sığamayacağını düşünerek teklifi kabul etmesi üzerine, sanıkların, eşyaları söz konusu eve taşıdıkları, evin anahtarının sanık ...’te olduğu, katılanın, evin kilidini değiştirmek istediği ancak sanık ...’in "şimdi masraf yapmayın, ben size anahtarı daha sonra veririm" dediği,

sanığın, daha sonra da anahtarı iade etmemesi üzerine katılanın, eşyalarını almak için çilingir götürerek evi açtırdığında eşyalarının evde olmadığını tespit ettiği, sanığın, suça konu eşyaları katılana iade etmeyerek mal edindiğinin anlaşıldığı olayda, eyleminin, güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.