Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/6745 K.2015/159

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, şikayetçinin ....

Beldesinde bulunan çiftliğinde tanıdık emanetçi olduğunu, on ton su tankı, bir tonluk su tankı sehpası ile beraber bir adet jeneratör ve bir adet salıncağı şikayetçiye haber vermeden sanığın aldığı iddia edilen olayda; sanığın suç tarihinde bekçi olarak çalışan ...’ın görevinden ayrılması nedeniyle geçici suretle çiftliğe göz kulak olduğu, çiftliğin anahtarının kendisine teslim edildiği, bu durumdan katılanın ve babasının haberdar olduğu, bu kişilerin iradesi ile sanıkla aralarında hizmet ilişkisinin doğduğu, sanığın suça konu malzemeleri (su tankları, salıncak, jeneratör) mal sahibinin rızası olmadan kendi evine götürdüğü,

sanığın bu durumu tevilli olarak ikrar ettiği, her ne kadar jeneratörü götürdüğü iddiası sanık tarafından kabul edilmese de tanık Sabri’nin jeneratör dahil olmak üzere diğer malzemelerle çiftliği sanığa teslim ettiği, bu anlamda kaybolan jeneratörün de diğer malzemelerle sanık tarafından götürüldüğünün olayın akış şekline uygun olduğu anlaşılarak, hizmet ilişkisi gereği kendisine teslim edilen malzemeleri alarak zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.