Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/6780 K.2015/311

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın,... numaralı cep telefonundan mağdurun cep telefonunu aradığı, kendisini... Emriyet Müdürü ... olarak tanıtıp, "sizin kimlik bilgileriniz çalınmış, bazı bankalardan para çekilmiş, sizin güvenliğiniz için hesabı boşaltın, bize 1000 TL para gönderin" dediği, bunun üzerine mağdurun saat 13.22'de ATM'ye kartsız şekilde 500 TL para yatırmak suretiyle sanığa gönderdiği, sanığın bu parayı çektiği, aynı şekilde saat 13.31'de de gene 500 TL parayı sanığın hesabına gönderdiği, sanığın ikinci 500 TL yi çektikten sonra durumdan şüphelenen mağdurun olayı polise bildirdiği, sanığın parayı çekmesinin akabinde polis memurlarınca yakalandığı, sanığın, bu şekilde

dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mağdurun, sanık adına farklı zamanlarda iki kez para yatırması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.