KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/6906 E., 2015/220 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Suç tarihinde katılanın, sanık ... ile onun sevk ve idaresindeki ... plakalı kamyonla İstanbul ili ... ilçesinde bulunan ...Tüketime götürülmek üzere meşrubat nakliyatı konusunda anlaştıkları, bu yönde aralarında taahhütname düzenlendiği, sanığın ... plakalı araca ait olduğunu beyan ettiği ruhsatın fotokopisini ve kendisine ait olduğunu beyan ettiği sürücü ehliyetinin fotokopisini çekip katılan şirkete verdiği, akabinde malı teslim aldığı, malı yükleyen sanığın malla birlikte ortadan kaybolduğu, ardından yapılan araştırmada verilen ruhsatın ... plakalı aracın gerçek ruhsat bilgileri ile aynı olmadığının tespit ve kabul edildiği,
sanığın sahte ruhsat verip nakliye için anlaştığı olayda, kamu kurumu olan Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Büro Amirliği'nin maddi varlıklarından sayılan sahte motorlu araç tescil trafik belgesi ruhsatının kullanıldığının iddia olunması nedeniyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen "Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle" nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/6906, K. 2015/220, 13 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama