Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/7095 K.2015/743

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; şikayetçinin ekonomik sıkıntı içinde bulunması nedeniyle sahip olduğu çekleri kırdırmak suretiyle nakit bulmak istediği, sanığın çekleri %4'le kırdırdığını öğrenmesi üzerine şikayetçinin olay günü ... otogarında sanık ile buluştuğu, sanığın şikayetçiyi inandırmak için çeklerin fotokopisini ...'ya fakslayacağını söyleyerek aldığı, bir kaç saat sonra arayarak çeklerin temiz olduğunu kırdırabileceğini söylediği, bunun üzerine şikayetçinin sahibi olduğu iki adet 10.500 TL meblağlı çeki keşide ettikten sonra çek başına kendisine 8.000 TL getirmesi kaydıyla sanığa verdiği,

ayrıca sanığın isteği üzerine yol masrafı olarak kendisine 100 TL verdiği, ancak sanığın aldığı bu çekleri...' ya kırdırmak için götürmeyerek mal edindiği, çekleri kullanarak kendisine haksız menfaat etmek amacıyla üçüncü şahıslara nakit karşılığı vermek için girişimlerde bulunduğu, bunu öğrenen şikayetçinin çeklerini iade etmesini istediği ancak sanığın iade etmediği,

iki adet çeki başkalarına ciro etmek suretiyle kullanması şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde tanımlanan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,