Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/7137 K.2015/433

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sigorta acentası olan katılanın çalışanları olan sanıkların, tanık...'nin katılan adına yapmış olduğu bir iş nedeniyle katılana teslim etmeleri amacıyla verdiği 1.900 TL ve 2.000 TL değerindeki iki adet çeki katılana teslim etmeyip mal edinmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların savunmalarında çeklerin tanık... tarafından kendilerine verildiğini doğrulayıp çekleri katılana teslim ettikleri ancak daha sonra ücret alacakları nedeniyle katılan tarafından tekrar kendilerine verildiğini belirtmeleri, katılanın ise sanıkların çalışanı olmayıp kendisi için müşteri bulan komisyoncular olduklarını, ayrı işyerleri bulunduğunu belirtip sanıklara ait kartvizitler de sunması karşısında, maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak şekilde açığa çıkarılması bakımından, söz konusu çeklerin

hangi hukuki ilişki veya ilişkilerden kaynaklanan alacaklarına karşılık olarak sanıklara verildiği araştırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken, her hangi bir araştırma yapmaksızın savunmalarının doğru olduğu kabul edilip yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,