KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/7174 E., 2015/880 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanık ...'ın, kerestecilik işi ile uğraşan katılan ...'ı arayarak arazisi üzerinde ... ağaçları olduğunu, katılanın bunları alıp alamayacağını sorduğu, katılanın görüşmek üzere sanık ile buluştuğu, köye gidip birlikte ... ağaçlarına baktıkları, ağaçların kesimi ve para konusunda 5.000,00 TL'ye anlaştıkları, katılanın sanığa 50,00 TL kapora verdiği, daha sonra sanık ile katılanın bir lokantada buluştukları, katılanın sanığa burada da 3.500,00 TL daha para verdiği, katılanın ... ağaçlarını kesmeye gideceği gün sanığın, katılana mesaj ... ağaçlarının kendisine ait olmadığını, aynı köyden amcası olan ...'a ait olduğunu söylediği,
katılanın da köye giderek araştırma yaptığı ve ... ağaçlarının belirtilen şahsa ait olduğunu öğrendiği, sanığın bu şekilde hileli davranışlarla katılanı kandırarak menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/7174, K. 2015/880, 21 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama